Troje artystów, trzy bozony cechowania jednego elektrosłabego gestu. Żadne z nich nie podpisuje dzieła w pojedynkę — każda rzeźba jest śladem ich interakcji w polu.
Prąd neutralny · wykształcenie techniczne
Bozon Z jest neutralnym prądem kolektywu — przenosi siłę, nie niosąc ładunku. Z wykształcenia inżynierka, traktuje każdy detektor jak pędzel, a każdy pomiar jak wyznanie, które pole składa samemu sobie. Jej prace są ciężkie od ciszy: stabilne przez chwilę, potem znikają, zostawiając jedynie ślad interakcji, która nie chciała zadeklarować swojego znaku.
Naładowane przekształcenie · wykształcenie matematyczne i artystyczne
bozon W⁺ działa na granicy, gdzie matematyka rozpada się w gest. O wykształceniu matematycznym i artystycznym, komponuje przekształcenia — każde dzieło to naładowane zdarzenie, które zmienia jeden stan w drugi i nigdy nie wraca. Dla W⁺ rzeźba jest dowodem, który wolał zostać poczuty, niż zapisany.
Architektura rozpadu · wykształcenie techniczne
bozon W⁻ to W⁺ odczytany wstecz — ta sama energia, przeciwny znak. O wykształceniu technicznym, buduje aparaturę, w której ulotne prace grupy mogą się wydarzyć i zniknąć. Sztuka W⁻ to architektura rozpadu: precyzyjne instrumenty nastrojone tak, by uchwycić moment, w którym materia zmienia zdanie.